Wij vertoeven elders!

Beste lezer(s),

Wij zijn verhuisd naar Nozzel.nl.

Met vriendelijke groet,
Oscar en Nina

Welkom terug

Een soort geluk is dit, op een grijze woensdag thuis achter de computer, schrijven, met op de achtergrond Chet Baker of Jim Croce.

Het besef dat de verbrande schepen achter me liggen, en dat ik nog steeds Deel Uitmaak Van. Dat niet al het oude en -destijds zo verfoeide- vertrouwde waardeloos is.

Ik maak niet langer louter deel uit van de onverschillige kosmos waar ik euforisch danwel zum Tode betrübt doorheen stuiter, van betekenis naar desintegratie en weer terug, maar ook heel gewoon van mijn eigen leven. Vrienden van vroeger, aandacht en concentratie, gedachteloze uren, oude klanken en gebaren, en Rust, Rust, Rust: fijn dat jullie er weer zijn.  

Over de onvermoed zoete vruchten van een virtuele bijenkorf

Ik heb er eerlijk gezegd nooit iets van moeten hebben, van dat hele Hyves-gedoe. U weet wel: 'Hyves', die World Wide Web profielensite die zich richt op het onderhouden en uitbouwen van zogenaamde 'vrienden’netwerken. Van meet af aan kon ik me té levendig voorstellen aan welk tenenkrommend exhibitionisme en oeverloos geprietneuzel deze virtuele ontmoetingsplek ruimte zou bieden om mezelf er moeiteloos van te kunnen weerhouden mijn eigen profiel aan dit grenzenloze vriendenparadijs toe te voegen. Bovendien: het kost me doorgaans al genoeg tijd en moeite om mijn eigen 5 vrienden de aandacht te geven die ze verdienen, dus van de tientallen vage kennissen van ‘vrienden’ van vrienden hield ik mijn overzichtelijk adresboekje liever volgaarne verschoond, thank you very much. 

Nee, één ding wist ik in oktober 2004 bij de lancering van Hyves al hartgrondig zeker: ‘deze zoveelste internethype zou op mijn persoontje net zoveel vat krijgen als een regendruppel op een waxjas.’
In gedachten wenste ik de ambitieuze internetentrepreneur slash initiatiefnemer Raymond Spanjar evenwel alle voorspoed bij de opvoeding van zijn geesteskindje, en ging vervolgens onverstoord over tot mijn orde van de dag. Een orde waarin voor Hyves nimmer plaats zou zijn.

Echter: zoals u ook wel weet kan het nogal verkeren.
Op een feestje in het voorjaar van 2005 ontmoette ik namelijk een sprankelende jongedame in wie ik de vrouw van mijn leven meende te herkennen, en die, zo kwam al gauw ter sprake, tamelijk hevig 'into Hyves'  bleek te zijn.
Volgens deze Oogverblindende Engel schoten zelfs de meest lyrische bewoordingen tekort, wilden wij de talrijke zegeningen die met de komst van Hyves over het mensdom waren uitgestort op adequate wijze verklanken.
Om kort te gaan: ‘'Hyves’: dat was het hélemaal en ze zou geen dag meer zonder willen!'

Lees verder...

Confetti, feestmuts!

Nee, Nozzle doet niet aan lijstjes of aan goede voornemens. Toegegeven, Nozzle doet de laatste maanden aan vrijwel niks.

Het doet ook pijn aan ónze ogen! Al was de advertentie 'Kamperen met uw hond?' die een tijdje geleden dit log sierde van een dermate hoog 'Kreatief met kurk'-gehalte dat het eigenlijk niet beter kon. Niets Meer Aan Toevoegen!

Maar nu, op de laatste dag van het jaar, drukt het toch op me. Als een verwaarloosd huisdier staat Nozzle een beetje te stinken in een verre hoek van de kamer. Je kunt wel je ogen ervoor sluiten maar niet je neus en nu begint het diertje (Herman, de labrador onder de cavia's) ook nog zacht te kermen. Onder een torenhoge stapel blauwe enveloppen vond ik een verlept papiertje met daarop het wachtwoord van dit weblog gekrabbeld, zodat ik nog in kon loggen.

Maar Wat Nu? Een lijstje? Goede voornemens? Een origineler cliché? Oliebollen? Champagne? Gourmetten? Slingers aan de wand? Confetti? Rolfluitjes?

Dat Nozzle, mócht er nog enige bestaansgrond zijn waarin O. (vooral!) en ik onze pennevruchten kunnen planten, in het nieuwe jaar verhuist naar een andere plek, lijkt me overbodig om te vermelden.

Verder ontwaar ik hier weinig goede voornemens, als ik zo even snel om me heen kijk.

Ook ben ik geen lijstjes tegengekomen, zelfs geen boodschappenlijstje want mijn goede voornemen van 2003 was om Nooit Meer Een Boodschappenlijstje Te Maken en daar ben ik, met vallen en opstaan, goed in geslaagd. Goddank!

Nu ga ik mijn feestmuts zoeken. Gelukkig Nieuwjaar!

Dan Nííííííííet!!

Ik sta niet graag te boek als een pessimist, maar misschien wordt het toch zoetjesaan tijd om de hoop op een Witte Kerst te laten varen.